Najbardziej podstawowymi teoriami fizycznymi, jakie obecnie znamy, jest tzw. Model Standardowy (MS) oddziaływań silnych i elektrosłabych oraz Ogólna Teoria Względności (OTW) opisująca oddziaływania grawitacyjne. MS jest pewną konkretną kwantową teorią pola, której własności określone są przez funkcjonał nazywany gęstością lagranżjanu. Można tę gęstość lagranżjanu tak uogólnić i uzupełnić, aby obejmował również opis zjawisk grawitacyjnych zgodnych z OTW. Trzeba jednak wiedzieć, w jaki sposób mając gęstość lagranżjanu wyprowadzić z niej równania opisujące konkretny rozważany układ fizyczny. W tym celu nie wystarczy kolejnych kilka równań – raczej potrzebne jest 5 lat studiów (łącznie licencjackich i magisterskich). Dowiadujemy się w ich trakcie m.in. jak z lagranżjanu otrzymać tzw. hamiltonian $H$, a także poznajemy równanie Schrödingera $i\hbar\frac{d\psi}{dt}=H\psi$ będące jednym z podstawowych praw fizyki.

Mając podstawowe równania dla konkretnego układu, niekoniecznie potrafimy je rozwiązać. Bardzo często potrzebne są dodatkowe przybliżenia (np. prowadzące od fizyki kwantowej do klasycznej), lub znajomość metod pozwalających na przewidywanie wyników eksperymentów w bardzo złożonych układach (np. prawa termodynamiki). Wiedza ludzkości w tej kwestii jest obszerna, ale nadal ograniczona. Obawiam się, że żaden pojedynczy fizyk nie obejmuje jej w całości. Natomiast same studia licencjackie i magisterskie wystarczają, aby poznać prawa podstawowe.

Gęstość lagranżjanu MS (bez uwzględnienia OTW) w najkrótszej z możliwych form można znaleźć tutaj.
Aby uwzględnić OTW należy tę gęstość zapisać w dowolnych współrzędnych krzywoliniowych w czasoprzestrzeni i oznaczyć przez ${\mathcal L}_{\rm materii}$. Pełna gęstość lagranżjanu dana jest wtedy przez ${\mathcal L} = {\mathcal L}_{\rm materii} – \Lambda + \kappa R + \ldots$, gdzie $\kappa$ jest pewnym parametrem zależnym jedynie od stałej grawitacyjnej Newtona, $\Lambda$ jest (stałą) gęstością energii próżni, a $R$ jest skalarem krzywizny czasoprzestrzeni. Część oznaczona przez $\ldots$ zaczyna być istotna tylko w ekstremalnie silnych polach grawitacyjnych, na granicy stosowalności znanej obecnie teorii. Poza tę granicę jesteśmy w stanie wyjść jedynie w ramach teorii mających status hipotez, mniej lub bardziej sformalizowanych matematycznie.

MS w swojej historycznej wersji z lat 1970-tych nie opisuje tzw. ciemnej materii we Wszechświecie, a także implikuje zerowe wartości mas neutrin, choć od początku XXI wieku wiemy, że są one niezerowe. Te fakty wymagają rozszerzenia MS, na ogół poprzez dodanie nowych stopni swobody, natomiast gęstość lagranżjanu w swojej zwartej postaci (link podany powyżej) nadal pozostaje opisana takim samym wzorem, w którym zmieniają się jedynie ilości różnych pól, założone symetrie, a także zestawy parametrów i ich wartości.